jonge boerenzwaluwen worden gevoerd

Op de bovenstaande foto's kunt u zien dat de jonge zwaluwen ( let op het gele randje aan hun snavel)

te eten krijgen .

Heel de dag zitten ze te bedelen om insecten op de broedkorven stokken achter het kooibos lekker uit de wind.

Na het uitvliegen rond de 20 ste dag bedelen ze ongeveer nog een week en dan moeten ze het zelf uitzoeken.

klik op de onderstaande link en kom alles te weten over de boerenzwaluw

http://subpagina.boerenzwaluw.nl/pagina4.html

jonge merels vliegen bijna uit

Deze jonge merels vliegen al bijna uit, ze hebben hun nest in een stapel hout onder een afdakje, lekker droog .

Vandaag staat er een stukje in de streekkrant "het kontakt" met alle info over stichting natuurgebied "DE KOOI" ,een uitgebreide reportage komt in juli in de krant.

pimpelmees

Ook in de zomer is het leuk om de vogels te voeren.

Onderzoek heeft uitgewezen dat het voor de natuur niet schadelijk is.

Gewoon lekker blijven genieten dan.

wilgen stokken schillen

Ja, waarom worden die stokken geschild ?

Als je in de winter wilgen knot en deze stokken met de onderkant in het water zet dan gaan ze in het voorjaar uitlopen .

Het is nu het moment dat de sap stoom goed op gang is gekomen en de bast dus gemakkelijk te schillen is.

Als ze geschild zijn dan laten we ze drogen en zo hebben we voor div. doeleinde een stok voor handen Vroeger werden er o.a.hekken, gereedschap stelen en bonen stokken van gemaakt .

De stok wordt geschild zodat hij langer mee gaat.

Hanny (onze woensdag gast) en Annelies aan het stokken schillen

Het resultaat van een korte dag schillen

bruine kiekendief zeer actief in de polder

Het is erg genieten om de kiekendief door de polder te zien zweven op zoek naar , ja u raad het al, kuikens.

Het is tenslotte een kieken(kuiken)dief.

Waarschijnlijk broed hij in het riet bij de kinderdijkse molens.

Ze maken een grondnest in overjarig riet.

Echt gaaf zo'n mooie roofvogel ondanks dat hij ook mijn eendenkuikens op eet.

In de vlucht is hij gemakkelijk te herkennen aan zijn v vormige vleugelstand als hij zweeft.

Dus opletten in de polder dan ziet u hem ook.

knap gedaan hoor

Hans poseert bij zijn steenuiltje   (let op het prachtige postament)

Vriend Hans had op de NK prepareren zeven inzendingen waarvan zes een eervolle vermelding kregen en één een eerste plaats, en met dit preparaat haalde hij in Salsburg op de WK een eervolle vermelding, knap gedaan hoor.

Mooi is dat he, dat je van het werk van DE MEESTER weer een meesterwerk kan maken.

Ook bij ons op de kooi staan div. preparaten van hans zodat de bezoekers kennis kunnen maken met dieren die ze nooit van dichtbij zien.

klik op de onderstaande link voor meer info over prepareren

www.prepareren.nl

lekker vis bakken op de vuurduvel

Goed idee voor de wat koudere voorjaars dagen je blijft er lekker warm bij.

We hebben zeeduivel gebakken en van roodbaars kibbeling gemaakt.

Dit kan ook bij u in de tuin, hoe? zoek een oude gasfles op, kraan er af,vol met water, kraan er weer op, bovenkant er afslijpen ,plaat er op lassen. aan de voorkant een luikje slijpen,aan achterzijde een uitlaat maken, drie pootjes er onder, pan er op en bakken maar.

feest feest en nog eens feest.

Hier worden we elk voorjaar erg blij van.

De eerste eenden pullen , het is de vraag of ze het overleven in de kou want er zijn geen vliegjes om van te leven.

Of ze nou blijven leven of niet wij genieten er enorm van.

U bent van harte uitgenodigd om op kraamvisite te komen, a.s woensdag tussen 9.30 en 16.00 uur.

verkering met een andere soort

Onze noordhollandse krombekeend (vrouw) heeft verkering met een kwakertje woerd.

Of ze gaan broeden weet ik niet, misschien moeten wij de kwaker een laddertje geven om op de rug van de krombek te komen.

jaloers in de liefde

Het voorjaar is ook de tijd van voortplanting bij de eenden

De jaloersheid is niet van de lucht, de vrouwen worden achterna gezeten door meerdere woerden en vaak gaat het dan zo dat twee woerden met elkaar gaan vechten en de derde paart snel met het eendje.

Op de foto ziet u dat de woerd zich van het eendje laat vallen terwijl ze nog aan het copuleren zijn .

Een van de vechtende woerden is er ook bij maar komt tot de conclusie dat er al gecopuleerd is.

Als de woerd klaar is met zijn daad dan loopt hij vaak met heel zijn sjaakie buitenboord weer naar het water om zich te wassen en te genieten van zijn overwinning.

Zo kan het voorkomen dat er in een nest kuikens uit komen die verschillende vaders hebben.

voorjaar, heerlijk !!!!!!!!!!!!!

De eenden zoeken naar nestgelegenheid en hebben de korven weer gevonden; ze zijn al aan de leg .

Hier worden wij erg blij van.

de koof wordt vervangen.

EEN KOOF IS EEN EENVOUDIG ONDERKOMEN VOOR VEE GEMAAKT VAN WILGENTEEN.

DE CONSTRUCTIE WAS HEEL SIMPEL EN BESTOND UIT IN EEN CIRKEL IN DE BODEM GESLAGEN PALEN WAAROMHEEN MEN MET DUNNE WILGENTAKKEN VLOCHT TOT EEN HOOGTE VAN ONGEVEER 1.50m.

DE ALDUS GEVORMDE WAND WERD SOMS DICHT GEMAAKT MET LEEM OF MEST OF EEN MENGSEL DAARVAN.

HET DAK WERD MET RIET OF ALS MEN DAT NIET VOORRADIG HAD MET DUILEN (LISDODDE),SLOOTVUIL EN MEST DICHTGEMAAKT.

EEN KOOF STOND VROEGER OP EN OM BOERENERVEN.

DE GROTE KOVEN DIENDE ALS SCHUILPLAATS VOOR RUNDVEE.

DE KLEINE KOVEN VERSCHAFTEN JONGVEE, VARKENS OF KIPPEN ONDERKOMEN.

TEGENWOORDIG WORDEN ER GEEN KOVEN MEER GEMAAKT OMDAT HET EEN ZEER ARBEIDS INTENSIEF BOUWWERK IS EN DE HUIDIGE BOUWMATERIALEN EEN LANGERE LEVENSDUUR HEBBEN.

ALS U OP DE FIETS DOOR DE POLDER RIJDT EN U KIJKT BIJ BOEREN OP HUN WERF DAN ZIET U WELEENS VAN DIE WITTE OF GROENE POLYESTER RONDE HOKKEN STAAN, NU DAT ZIJN DE KOVEN VAN TEGENWOORDIG.

filmploeg op visite

Vandaag hadden we een filmploeg van de EO op de kooi van het kleuterprogramma koek en ei.
Er zijn drie opnamen gemaakt met negen verschillenden kinderen. Waar het over gaat gaan we niet vertellen, in de herfst komt het op tv. Houd onze blog in de gaten daar verschijnt t.z.t. de uitzend data op.
Dus nu nog geen foto's van de kids maar wel een van de crew. ja ja het is hard werken voor deze mensen
heel de dag filmen voor drie keer acht minuten . Maar dan heb je natuurlijk wel wat.
we kijken er naar uit, U OOK.  
tip     www.koekenei.nl  

leuke waarneming van een kievit

Deze kievit is de weg een beetje kwijt ,normaal bewegen enkelen kieviten zich met de vorstgrens mee maar deze zagen we vanmiddag met 6 graden vorst en sneeuw in de streefkerkse polder.

Een leuke waarneming

vrienden van "DE KOOI"opgericht, incl boekhouding.

Dit tafereel hoort er nu eenmaal bij om alle boekhouding en aanvragen van eendenbroedkorven  bij te houden.

Kijk, in het groen en lekker buiten bezig zijn is toch wel veel leuker, maar ja.

De hond heb er minder moeite mee dan de baas zo te zien.

de muskusratten vanger op visite

Muskusratten bestrijder Jan van de Berg kwam langs om te kijken of er nog ratten zaten,en ja hoor twee belopen pijpen waar hij een klem op heeft gezet. In twee dagen waren er al twee gevangen, een rammetje en een moertje.

Er zitten er nog meer, dat is ook logisch, als ik muskusrat zou zijn zou ik ook in de poel gaan zitten .

Volop rietwortels, lekkere wallen om in te graven en schoon water, ideaal voor een planteneter.

Het zijn prachtige dieren ,was het niet dat ze zoveel schade aanrichten aan kaai en dijk.

Muskusrat

De muskusrat of bisamrat (Ondatra zibethicus) is een knaagdier uit de onderfamilie der woelmuizen. Het dier wordt op de menukaart ook wel als waterkonijn aangeduid. Hij komt oorspronkelijk enkel in Noord-Amerika voor, maar leeft tegenwoordig als exoot inEuropa 

Kenmerken

Het dier heeft een kop-romplengte tussen 25 en 40 centimeter met een sterke, zijdelings afgeplatte staart met een lengte van 19 tot 28 centimeter. Het kan een gewicht bereiken van 1700 gram, ongeveer vier keer zo zwaar als de bruine rat. Hij is het eenvoudigst te onderscheiden van andere knaagdieren door zijn grootte:. De achterpoten zijn langer dan de voorpoten, en hebben een franje van stijve borstelharen. De tenen aan de achterpoten zijn gedeeltelijk van zwemvliezen voorzien. De afdruk van de achterpoot laat vijf tenen zien.

De muskusrat is een zeer goede zwemmer en duiker, waarbij hij de staart gebruikt voor de voortstuwing. Onder water kan hij zo lange afstanden afleggen.

Hij is voornamelijk 's nachts en in de schemering actief. De muskusrat leeft voornamelijk van planten,

De muskusrat leeft langs zoetwater, zowel stilstaand als stromend water (bijv. rivieren, meren), met begroeide oevers. In de oever graaft hij een gang, waarvan de ingang meestal onder het wateroppervlak ligt

De voortplantingstijd duurt van maart tot november.

Een vrouwtje kan tussen april en november elke 28 dagen een nest werpen, maar meestal heeft een vrouwtje één tot drie worpen per jaar. Na een draagtijd van 25 tot 30 dagen worden één tot elf jongen geboren (gemiddeld vijf tot zeven). Na 21 tot 28 dagen worden de jongen gezoogd.

Jongen verspreiden zich zelden ver weg van het ouderlijke woongebied. Een burcht wordt meestal zo'n acht meter van het ouderlijk nest aangelegd. Een jonge moer is na 6 maanden geslachtsrijp (kan dus in het jaar van geboorte al haar eerste jongen werpen) en een jonge ram na 12 maanden.

In Nederland worden de dieren vaak in veen-weidegebieden aangetroffen, omdat de bodem zich hier goed leent voor het graven van gangen. 

workshop wilgenteen vlechten

We zijn een workshop wilgenteen vlechten wezen geven op de zorgboerderij van Klaas en Hetty Damsteegt in Nieuw-lekkerland.

We maakten o.a. vlinders, kransen, rammelaars en een wilgen kerstboom.

Tussen de kinderen zat veel talent om met wilg te werken.

Heel leuk om zo iets te maken van "buitendijks eiken".

de bron van leven

Wat is de zon toch een mooi hemellichaam.

Zo in de avondzon met invallende eenden, van dit spektakel kan ik geen genoeg krijgen.

Trouwens toch een bijzonder ding die zon.

Dit is niet door mensen te bevatten, het is de bron van al het leven op aarde, het zorgt voor licht, voor warmte en ga zo maar door.

Kortom het is iets om dankbaar voor te zijn ,U zult zeggen wie moeten we er dan voor danken ?

Nou , er is er maar een die dit gemaakt kan hebben en dat is God onze schepper.

Lekker van genieten toch !!!!!!!!!!!!

we zijn stichting geworden.

Na acht jaar onze activiteiten te hebben opgebouwd op en rondom Natuurgebied "DE KOOI" en om transparant te blijven tegenover een ieder die geld of tijd in de kooi steekt hadden we besloten om stichting te worden .
Gisteren zijn we wezen tekenen bij de notaris (zie foto).
Een hele stap maar ook een geweldige uitdaging .
Het doel van de stichting is: het geven van educatie over eendenkooien, natuur, landschap en streekhistorie.
Mocht u ons doel financieel willen steunen dan kunt u vriend van stichting Natuurgebied "DE KOOI" worden.(mail ons voor de voorwaarden natuurgebieddekooi@hotmail.com)

steenuil

Rijdend op de tiendweg in de schemer, bij de kooi, vliegt er een steenuiltje voor me uit.

Hij gaat in een grote es zitten en heel zachtjes rijd ik er naar toe en krijg de gelegenheid om dit plaatje te schieten .

Die kans krijg je niet elke dag, echt gaaf.

klik op de onderstaande link

www.beleefdelente.nl/steenuil

De steenuil (Athena noctua) is de kleinste uil in de Benelux. Het is een klein gedrongen uiltje van ongeveer 21 tot 23 cm. De steenuil heeft een platte kop met felle gele ogen, en heeft aan de bovenkant bruine veren met lichte vlekken. De steenuil is een broedvogel en standvogel in de Benelux. De steenuil heeft het liefst een landschap met weilanden, knotwilgen, fruitbomen en oude schuurtjes. Bloemrijke weilanden zijn een echt muizen- en regenwormparadijs, dus daar vindt hij veel voedsel. Knotwilgen, fruitbomen en schuurtjes hebben dikwijls holletjes waarin de steenuil zijn jongen kan grootbrengen. Hagen en houtkanten zijn plaatsen waar hij zich kan verschuilen. De steenuil is ook dikwijls overdag actief, en is te zien zitten op knotwilgen of weidepaaltjes, te genieten van het zonnetje. De meeste mensen zien hem echter niet, omdat hij zo klein is. Als hij op een paaltje zit is het net of dat gewoon wat langer is. Hij maakt wel veel lawaai. Van oktober tot februari kan je hem van ver horen roepen, een soort “koewie”, gekef en een wat langer “joeeek”. De steenuil heeft de status 'kwetsbaar'. Het aantal steenuilen in Nederland is sterk afgenomen. Op dit moment zijn er nog maar 5500 tot 6500 broedparen.

natuurwerkdag op de kooi

Voor de eerste keer organiseerde wij een natuur werkdag op de kooi.

De wilgen moesten van hun pruik worden ontdaan.

Wij hadden div mensen uitgenodigd die wel eens aan hadden gegeven ons te willen helpen.

Gerben, Jan en Marjan waren van de partij.

We hebben een heel leuke dag gehad.

Mocht u ook interesse hebben ons eens te helpen dan kunt u dat aan geven door een mail te sturen naar natuurgebieddekooi@hotmail.com

wintertaling is de sigaar

Ja dat vind je dan op de kooi, waarschijnlijk door een havik gegrepen en ontdaan van bijna alle vlees 

de fotograaf op visite

Ja ,het kan zomaar gebeuren dat je wordt gebeld door een fotograaf van het blad landleven.

Ze zouden het leuk vinden om het bouwen en het in gebruik nemen van een nieuwe schouw te fotograferen.

Nou als jullie dat leuk vinden moet je dat maar doen was mijn eerste reactie.

Zodoende is Otto Kalkhoven twee keer geweest om alles vast te leggen.

Het was heel gezellig en wij hebben er erg van genoten.

Waarschijnlijk komt het volgend najaar in landleven.

grote zilverreiger geringd

Hans en leen met zilverreiger

Bij een bezoek aan onze lieve vrienden op de eendenkooi bakkerswaal vielen wij met ons neus in de boter.

Er werd een grote zilverreiger geringd

Ringer leen van rhee kwam om hem te ringen en te wegen en meten.

Hij woog ruim 1300 gram.

Leen heeft in zijn leven als ringer heel veel vogels in de hand gehad maar dit was zijn eerste grote zilverreiger.

Met de verrekijker is de ring goed te zien.

Nadat we hem grondig hadden bekeken is hij weer in vrijheid gesteld.

Zo is er weer een ervaring bij, in de verzameling van mooie ervaringen.

Hier onder nog een close up van de prachtige kleuren rond zijn oog.

de groepen smienten in de polder groeien

Nu het in Nederland kouder wordt zien we meer smienten.             De Hollandse polders zijn ideaal voor de hoofdzakelijk gras etende smient.Ze kunnen hier naar hartenlust fourageren, wat vaak leid tot ergernis bij de boeren.De overheid heeft gebieden aangewezen waar ze niet verstoord mogen worden en de boeren voor de geleden schade een vergoeding krijgen.


Omschrijving van de smient (zie foto)

Door de roodbruine kop is vooral het mannetje van de smient een goed herkenbare soort.

In de vlucht is het mannetje te herkennen aan een wit veld op zijn vleugel, het vrouwtje heeft een minder herkenbaar verenkleed, maar beide geslachten hebben een blauwgrijze snavel met een zwarte punt. De roep van het mannetje bestaat uit een fluitend wie-oe dat de gehele winter in onze polders te horen is.

De smient broed maar in zeer kleine aantallen in Nederland maar in grote getale in Scandinavië en Rusland.

Ga deze winter als het guur en koud is de polder eens in , gewapend met een verrekijker kan je ze goed bestuderen en je kunt op het geluid af gaan want van verre kan je de mannen al horen fluiten.

Genieten maar !!!!!!!!!!!!!!!!

de laatste korven binnen halen

Nu de herfst er aan komt is het ook weer tijd om de laatste korven binnen te halen,

want dan gaan ze langer mee niet waar.

Van de zestig korven waren er negenenvijftig bezet geweest, een zelfs door een witte kwikstaart.

Heel erg leuk als je je hand in de korf steek om het oude hooi er uit te halen en er klapt een gier ei.

Nou ik verzeker je dat je hand dagen stinkt naar rotte eieren.

precies op tijd; op de juiste plaats; en ook nog de camera bij je.

Koning, keizer, admiraal, wat je op de foto ziet doen ze allemaal.

Misschien in een andere vorm maar deze buizerd tilt zijn  staart op en dumpen maar .

Dit was weer zo'n moment van: gaaaf, wouww.

En ik ben een verzamelaar van ervaringen en dit was er weer een.

leliehaantjes in de bloementuin

Het volgende stuk info over het leliehaantje vond ik op internet.

Het stuk over de bestrijding er van heb ik weg gelaten want voor mij zijn ze een lust en geen last.

Overigens vreten ze alleen het blad op en niet de bloem zo heeft hij het blad en ik de bloem, alleen geniet ik van allebei.

Of je ze nu leuk vind in je tuin of niet voor ons horen ze bij de schepping. (genieten dus)

---

De echte lelie, Lilium spp., hoort tot de meest geliefde bolgewassen.
Hoewel haar langdurige en uitbundige bloei vele tuinliefhebbers bekoort wordt ze steeds minder aangeplant. Hoofdoorzaak is de ongebreidelde vraat van het leliehaantje (Lilioceris lilii), en vooral van zijn larven.  

Welke planten worden aangevreten ?

Het leliehaantje is een vraatzuchtig kevertje, nauw verwant aan de gevreesde coloradokever. Bijna uitsluitend te vinden op echte lelies,  maar ook kievitsbloemen (Fritillaria spp.) worden wel eens bezocht. Slechts sporadisch vertoeft het op andere planten. 

Hoe herkennen ?

De kever is net geen 1 cm groot en heeft een felrode rug. De andere lichaamsdelen (buik, poten, kop en sprieten) zijn zwart. De rode rug maakt hem goed zichtbaar op groene plantendelen. Bij aanraking van de plant voelt hij zich echter bedreigd, laat zich vallen en ligt zowat altijd met de rug naar beneden op de grond. Doordat de zwarte buikkleur niet contrasteert met de bodem is hij perfect gecamoufleerd voor de mens. Onvindbaar …  Is het gevaar geweken dan draait het leliehaantje zich om, klimt omhoog en zet zijn vraattocht verder. Deze kevers wegvangen met de hand is dan ook slechts ten dele mogelijk. 

De volwassen leliehaantjes zetten in de lente hun eitjes af aan de onderzijde van de lelieblaadjes. Dit kan tot de zomer doorgaan. De keverlarven die ontluiken zijn na twee tot drie weken volgroeid, verpoppen vervolgens in de grond, en na enkele weken komen nieuwe volwassen exemplaren tevoorschijn. Deze blijven ter plaatse of vliegen uit naar andere tuinen op zoek naar lelies of kievitsbloemen. Deze maanden durende ei-afleg en continue aanvoer van larven maakt ze als plaag moeilijk te bestrijden.De larven zijn zelfs nog vraatzuchtiger dan de volwassen kevers.  Bovendien zijn ze goed gecamoufleerd : hun eigen slijmerige ontlasting wordt op hun rug uitgesmeerd en maakt dat ze op een hoopje vogelpoep lijken. Veel natuurlijke vijanden heeft deze larve daardoor niet… 

Onze haas heeft zijn vrijheid weer terug.

Annelies met de haas op de armen

Op de blog van 10 april kunt u lezen hoe wij aan deze haas gekomen zijn .

Hij is groot geworden van de katten melk wat zeer vet is.

verder kreeg hij brood en groenvoer.

Wat hij niet kreeg is aandacht, want het moet een wild dier blijven.

Onlangs hebben we hem los gelaten in Berkenwoude in de krimpenerwaard.

U zult misschien denken waarom niet bij jullie op de kooi !

Rond onze kooi is jachtrecht en dan begrijp u wel dat hij met de kerst op iemand zijn bord ligt.

Waar we hem hebben uitgezet is geen jacht en veel extensief beweid land.

Met pijn in mijn hart (nog net geen traan) hebben we hem los gelaten, ja je gaat toch aan zo'n beestje hechten he.

De hond raakte er zelfs opgewonden van want die doet niets liever dan achter de hazen aan zitten.

Na wat aarzelende sprongen begon hij gelijk te eten niet wetend dat er een sloot in de buurt was.

En inderdaad u raad het al hij belande er in en helemaal verzopen kwam hij weer op de kant en schudden zich droog.

we hebben genoten van zijn verblijf bij ons en we zijn weer een ervaring rijker.

Zijn eerste sprongen in vrijheid.

Verzopen haasje.

vlinders ,vlinders en nog eens vlinders.

Er zijn veel vlinders waar te nemen op de kooi.

o.a  de dagpauwoog (zie foto) ,kleine vos, koolwitje, atalanta, bruin zandoogje, ligusterpijlstaart, huismoedertje, rood weeskindje, distelvlinder, enz. enz.

het is een lust om ze te zien .

Ook uw tuin kan een vlindertuin worden .

ga voor info naar www.vlinderstichting.nl klik op steun ons en dan op verwen vlinders in uw tuin.

Als we allemaal iets in onze tuin doen voor de vlinder zal je eens zien hoe de vlinder stand toeneemt.